Όταν η συμπεριφορά λέει περισσότερα από τα στατιστικά – σκέψεις για τον Alexander Isak

Πολλά έχουν ειπωθεί τον τελευταίο καιρό για την υπόθεση Isak. Ένας εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, με τρομερά χαρακτηριστικά, με προοπτική και στοιχεία που θα ταίριαζαν ποδοσφαιρικά στην Liverpool. Όμως το ποδόσφαιρο, ειδικά όταν μιλάμε για ομάδες όπως η Liverpool, δεν είναι μόνο τακτική, νούμερα και highlights. Είναι και συμπεριφορές. Είναι και αξίες.

Ο Alexander Isak επέλεξε να μην ταξιδέψει στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας της Newcastle στην Ασία. Επέλεξε να προπονείται μόνος του, και όχι στο προπονητικό κέντρο της ομάδας που του τα έχει δώσει όλα απλόχερα τα τελευταία χρόνια, αλλά στην Ισπανία, στο προπονητικό κέντρο της Real Sociedad – της πρώην ομάδας του. Μια επιλογή που φωνάζει αποστασιοποίηση. Μια στάση που λέει ξεκάθαρα «θέλω να φύγω», με κάθε τρόπο.

Και εδώ είναι που ξεκινούν τα ερωτηματικά.
Είναι αυτός ο χαρακτήρας που θέλουμε να φέρουμε μέσα στα αποδυτήρια της Liverpool;
Είναι αυτός ο επαγγελματισμός που ταιριάζει στην κουλτούρα του συλλόγου;
Γιατί όταν ένας ποδοσφαιριστής φέρεται έτσι στην ομάδα που τον ανέδειξε και τον έκανε πρωτοκλασάτο στην Premier League, τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι δεν θα το επαναλάβει;
Τι θα γίνει αν αύριο χτυπήσει την πόρτα του η Real Madrid ή η Barcelona ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την Liverpool; Τα δείγματα γραφής του πάνω σε αυτό το θέμα δεν είναι και τα καλύτερα και θα μπορούσε κάλλιστα σε λίγα χρόνια να κάνει ακριβώς το ίδιο στους Reds και να ζήσουμε το απόλυτο déjà vu, αυτή τη φορά από την αντίθετη πλευρά.

Η Liverpool είναι ένας σύλλογος που τιμά, σέβεται και απαιτεί. Δεν κάνει εκπτώσεις στην ηθική μόνο και μόνο για έναν ταλαντούχο ποδοσφαιριστή, για ένα τελείωμα, για ένα γκολ ή για ένα xG. Χτίζει οικογένεια με καλούς χαρακτήρες που έχουν σεβασμό πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την θητεία τους στην Liverpool.

Κανείς δεν αμφισβητεί το ταλέντο του Isak. Αλλά όταν βρισκόμαστε μπροστά σε μια τόσο ξεκάθαρη συμπεριφορά απαξίωσης απέναντι στην ομάδα που έχει συμβόλαιο, τότε υπάρχει ζήτημα. Προσωπικά, δεν μπορώ να το προσπεράσω. Γιατί όταν υποστηρίζεις έναν σύλλογο που στηρίζεται στην ενότητα, στη δουλειά, στο «no player is bigger than the club», οφείλεις να κοιτάς πέρα απ’ το τι δείχνει το γήπεδο.

Ό,τι και αν συμβεί, η Liverpool θα πρέπει να είναι προσεκτική στη συγκεκριμένη περίπτωση και γενικότερα σε μελλοντικές προσεγγίσεις σε ποδοσφαιριστές. Αν ο Isak θέλει να έρθει πραγματικά, πρέπει να το δείξει πρώτα με σεβασμό. Αν η τακτική του είναι η απαξίωση και το «θέτω τον εαυτό μου εκτός ομάδας», τότε υπάρχει πρόβλημα.

Υ.Γ δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς αισθάνθηκα όταν έμαθα πως ο Philippe Coutinho έκανε αίτημα μεταγραφής. Η διαφορά βέβαια εδώ είναι ότι ο Coutinho επέστρεψε, έριξε τους τόνους αποσύροντας το αίτημα μεταγραφής, ήταν καταπληκτικός στο πρώτο μισό της σεζόν και μετά από έξι μήνες έφερε 142 εκατομμύρια λίρες στα ταμεία της ομάδας του. Αντιλαμβάνομαι την κατάσταση και το πώς αισθάνονται οι φίλοι της Newcastle για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Είναι λογικό το πώς νιώθουν καθώς όταν δίνεις σεβασμό και «στρώνεις» το κόκκινο χαλί για να πατήσει ένας ποδοσφαιριστής, περιμένεις και ανάλογη συμπεριφορά.

Υ.Γ2 θα ήθελα να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες για την “behind the scenes” συμπεριφορά της Newcastle, καθώς μέχρι στιγμής μαθαίνουμε (έγκυρα) πράγματα μόνο για τη στάση του Isak. Είμαι ανοιχτός να μάθω και τις δύο πλευρές και αν έχω κάνει λάθος στην κατάσταση, να επανέλθω με νέο άρθρο και να σας πω ότι έκανα λάθος. Αλλά ακόμα και λάθος να είμαι και η ροή των πραγμάτων να είναι διαφορετική, αυτό σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την όλη συμπεριφορά του Alexander Isak.